Reeds verschenen in Konfrontatie

Eens, lang geleden, toen ik nog maar net politiek bewustzijn begon te ontwikkelen, toog ik met een emmer witkalk en een kwast naar de gangen onder onze flat waar zich de boxen bevonden. In die gangen, op deuren en muren, hadden fascisten hakenkruizen geklad. Die schilderde ik over, in de volle overtuiging dat wat ik deed, goed was. Ik kan me niet herinneren dat iemand het me ooit heeft zien doen, maar blijkbaar wist mijn broer het destijds wel, want die herinnerde mij er afgelopen week toevallig aan.

Vermoedelijk zouden de meeste mensen me een duim omhoog gegeven hebben, als ze me bezig gezien hadden. Ik was vooral voorzichtig omdat ik de plaatsers van die hakenkruizen niet wilde tegenkomen. Die zijn er toen trouwens wel achter gekomen wie hun nazi-uitingen verwijderde. Ze hebben me wel eens opgewacht en gelukkig zag ik dat op tijd. Anders was ik waarschijnlijk vanaf de achtste verdieping van de flat ‘gevallen’.